тата̏ба и та̄та̏ба ж. и тата̏бит и тāта̏бит, а м. стеница: И̏мате ли тата̏бите? — И̏ма ли тата̏бе? — У В. и Br. Iv. н. Тур.-перс tachta biti им. ваш од даске или како овај инсекат у нас негде зову дрвеница.
тата̀бит, -а, м. — стјеница; шкорпија задржава се најчешће по кућама брвнарама. — Потровали смо прашком татабите.