ће̑р, ћѐре̄, ће̏ри итд. кћи. – О̀ва̄ ма̏ња̄ ма̑ла̄ ми је о(д) ћѐре̄ што жи́вӣ у Ца̀втату. изр. ће̑рце мо̀ја тако се обраћа кћери кад се тој ријечи даје посебан значај, али више у смислу: драга моја; тако се обраћа и некој другој особи у истом значењу. – Ће̑рце мо̀ја, нѐ може се ба́цат дина́ре на̀ све ба̑нде и јо̏пе̄т ѝмат!