шавран, а м.Исп.шафра̑н. У ДК. записано у Мојстиру 1771 год:Писа Ереміа л҃ драх (драхмах) шаврана. Писа Станко м҃ дрмх шаврана. Писа Іѡван л҃ драмх шара (шаврана).
Писа Стефан к҃ дрмх шарана (шафрана). — нгр.ο ξαφοράς и ζαφράς шафран, а исто тако стгр. ή ζαφράνα жутица. У Br. Iv. šàvran. м.