Српски рјечник

а̀ир[*], m. vide хаир.

Речник говора јужне Србије

аи́р м (ар.) (тур. hayir) срећа; корист. Приликом успешне погодбе на пијаци каже се: „Аи́р нека је!” и „Аи́р да видиш!" „Аир да не ви́диш!” (клетва).

Речник говора Прошћења

а̀ир, , м.корист.Нијесам од онога жита аира видио.