дубо̑в и ду̏бов, дубо̏ва, дубо̏во прид.који припада или је начињен од дуба. — У В.ду̀бов, а, о, у RJA. исто тако.
Речник говора јужне Србије
дубо́в, -а, -окоји се односи на дуб, који потиче од дуба.„Купи́ја дубо́ви др́ва, др́жив жар”(Врањска Бања).Дубо́ви ја́јца – неприлика; тежак посао.„Ви си отидо́сте, а ме́не ме остави́сте да се́дим на дубо́ви ја́јца”(Врање).
Речник дубровачког говора
ду̀бов, а, -о придј.храстов. – Фа̏ца јон је ко ко̏ра ду̀бова!