зло̏, а̏ ср. Поред обичног значења у изразима: Да̑ло му (гу) се на̏ зло (т. ј. позлило, погоршало кад је реч нпр. о рани, каквој болести и сл.). — У̏зело му се на̏ зло (прозлио се).
зло̏ с зла намјера. – Рѐкли су му то̑ бѐз икаква зла̏. изр. на̀ зло му сва̀нуло клетва упућена на рачун починиоца неке неподопштине. – Не̏ко нам је о̏бро̄ све̏ каји́ше, на̀ зло му сва̀нуло! све̏ зло̏ ш њи́ме (ш њо́ме) каже се кад се нека ствар изгуби, поломи и сл. – „Изгу̀била сан фацу̀лет!” – „Све̏ зло̏ ш њи́ме!” ни́је сва̏ко̄ зло̏ за̀ зло каже се у случајевима кад се из невоље изроди и нешто добро или корисно. – Ни́је сва̏ко̄ зло̏ за̀ зло, зака̀снила сан на̀ плацу, ма сан за̀то цје̏ње̄ пла́тила пома̀до̄ре.