рђа̑в, рђа̏ва, рђа̏во и рђа̑ви, рђа̑ва, рђа̑во прид.1.лош, недобар: Слу̏шај што ти тава̑ј рђа̑ви Арито̑н вели̑. — Рђа̏ва го̏дина. — 2.слаб, лоша стања и здравља, болестан: Ка̏ко је је Сми̑ла? — Бо̏га ми, пре̑тељу, доста рђа̑в. — 3.Као прил. лоше, зло: Ја рђа̏во се рђа̏во.БМ. — У В.р̀ђав, а, о.
Речник дубровачког говора
р̀ђав, а, -о придј.1.зао. – Ђе̏ си на̀шла та̀ко̄ р̀ђаво дије́те?2.болестан. – Рѐкли су ми да је ста̑рӣ р̀ђав.