Речник косовско-метохиског дијалекта

иструве̑н и истру̏вен, ве̏на, ве̏но прид., парт. перф. пас. од гл. истру̏т, покварен, труо: Ова̑ је кру̏шка иструве̏на. Фиг. а) килав, просут: Он је ја̏дник иструве̑н. б) поремећене памети: Он са̏д, ле̑по ти се чини̑, кај истру̏вен. У В. и РЈА н.