Српски рјечник

ко̏њ, ко̀ња, m. (gen. pl. ко́ња̑) 1. das Pferd, equus [cf. парип 2]: овчиј коњ, scherzhaft für магарац. 2. der stehende Stab im клис-spiel. [cf. ћералица]. 3. der Maßstab im клис, und прстен-spiel: два коња, три коња. 4. (auch коњиц) der Steg über гусле, ponticulus. cf. коњиц [3 кобилица 4]. (So auch krainisch кобилица.