Речник косовско-метохиског дијалекта

1. пу̏стит, пу̏стим свр. Врло ретко овако, готово редовно Вид. пушти̏т: Не̏ кте да ми се пу̏сти (рој). Круш.У В. пу̀стити, пу̏сти̑м свр. Исп. пушти̏т.
2. пӯсти̏т, пӯсти̑м несвр. пустошити, претварати у пустињу: Ку̑ј зна̑ како пӯсти̑ он, кад ја̑ не̑сам код ку̏ће. — У В. н.