со̏ј, со̏ја м.ваљано, добро порекло, род, сродник: О̑н ни̏је од наше̑га со̏ја. — То је не̏сој, се да је би̏јо со̏ј, он би те уби̏јо.БП. = Често се употребљава и као прил.: Со̏ј пи̏ле и̏скочи. — Со̏ј дево̑јка(тј. ваљана). — У В. и Br. Iv. sȏj, sȍja м.Тур.soj им. порекло; преци, лоза; потомство; врста, род; родбина. = прид. племенит, племенита рода.
Речник говора Прошћења
со̑ј, со̏ја, м. — раса, сорта; племе, род. — Сна ми је од доброга соја људи.