тѐла̑р[*], телара, m.(у Ц. г.)videтелал: Три телара млада поставио,| Телар виче од јутра до мрака — Он у војску избаци телара —
Речник дубровачког говора
тѐла̄р, -а́ра м(тал.telaio)1.оквир од врата, прозора. – Тѐла̄р от фу̀њестре̄ је фре̏шко пѝтура̄н.2.оквир на коме се разапне платно за везење или подлога за ткање. – Жѐне би у̏зе̄ле тѐла̄р и рекама́вале.