/ ба̏чва / изр. ди̏мӣ (де̏ре̄) ѝж њега ко ѝз бачве̄ кад се неко напије па заудара на алкохол, најчешће на вино. – По̏зна̄ се о̏дма ђе̏ је би̏јо кад ѝж њега ди̏мӣ ко ѝз бачве̄. дно̏ о̀д бачве̄ нешто велико, огромно. – Не̏кад је фјѐрӣн би̏јо дно̏ о̀д бачве̄, а са̏д ш њи́ме ни̏шта нѐ можеш ку́пит.
ба̏чва, -е̄, ж. — дрвена каца са два дна, намијењена чувању ракије. — Попише ми ракију из бачве.