Српски рјечник

ве̏т, (Херцеговци говоре и вегд), а, о, adj. alt, vetus. cf. [vide] [1] стар [2].

Речник косовско-метохиског дијалекта

ве̏т, а, о прид. стар, изношен. — У В. ве̏т, а, о. Br. Iv. vȅt прид.

Речник говора јужне Србије

вет, , (лат. vetusстар; древни) стар; изношен; који је изветрио (вино, сирће и др.). „Што си об́укја тој вето оде́ло?” (Врање).