да̑н м два́ днӣ, три́ днӣ, четр̀ днӣ (и: два́ да̄на, три́ да̄на, четр̀ да̄на) 1. дан у трајању од 24 сата. – Три́ да̄на је дано̀ноћно да̀жђело. – Тре̏баће на̑јмање̄ два́ днӣ док се зѐмља о̀сӯшӣ. 2. дио дана за видјела. – Јо̏ш је би̏јо да̑н ка(д) смо до̀шли до̏ма. изр. по да́ну дању. – Сигу̀рније̄ је хо̀дит по да́ну него по но̀ћи. ро̏ба за свакѝ да̑н одијело за свакодневну употребу. – Фа̏лӣ ми ро̏бе̄ за свакѝ да̄н. на да́ну на дневном свјетлу. – То̑ другова̀чије̄ ѝзгле̄да̄ на да́ну не̏го при ѐлетрици. сва̏кӣ у̏ Бога да̑н служи за појачавање основног значења да се нешто сваког дана дешава. – Ви̏ше ми је до̀дјало: сва̏кӣ у̏ Бога да̑н ме и̏сто̄ пи̑та̄!