ми̑р, ми́ра m мн. ми́ри (тал. muro) зид. – Го̀рӯ ми́ри о̏д Гра̄да о̀д велике̄ же̏ге̄. ми́ри о̏д Гра̄да градске зидине у Дубровнику. – Ју̀че̄р и да̀нас по ми́рима о̏д Гра̄да прочесју́ни фу̀рестијех. између чѐтири ми́ра затворен у кућу или у неку просторију. – Жи́вӣ она̀ко̄ између чѐтири ми́ра и ни̏ког нити ви̏дӣ нити чу̏је̄. – Ко дије́те су је др̀жали између чѐтири ми́ра, па са̏д не̏ зна̄ ни пу́тен хо̀дит.
/ ми̑р / изр. ста̑т с ми̑рон бити миран, бити добар (за дијете). – Сто̑ј о̑ди с ми̑рон док се ја̑ нѐ вра̄тӣн!