Српски рјечник

цр̑н, цр́на, но (цр̑ни̑, на̑, но̑, comp. цр̏њи̑) schwarz, niger, ater: Увалио му црн комад у торбу; доћи ће и њему црн петак. [cf. чарни, 2 вран, мрк, мркли, мрчан, кара, јагрз, агазли, галичаст].

Речник косовско-метохиског дијалекта

цр̑н, цр̑на, цр̑но прид.: Цр̑н ма̑фез.Цр̑ни муста̑ћи.Цр̑н ти о̏браз!Цр̑но о̏ко.У смислу зао, јадан гласи цр̏н, цр̏на, цр̏но или без акцента: Цр̏на ли ти ко̏жа!Цр̏на ку̏ћа, а цр̏но што.Шта ће ре̑ћ њего̏ва цр̏на ма̑јка?Цр̏ни ви, како сте жи̑ви! На̏јцрње ми је код њи да свра̑тим.Све гу је цр̏ње и те̏же.Одређ. вид.: Цр̑ни, цр̑на, цр̑но прид.Бе̏ у цр̄не̑. Буг.Цр̑ни и бе̑ли гра̏б. Гојб.Цр̑ни тр̑н, обичан трн што роди трњи̏не. — У RJA., 1. cȓn, cŕna.

Речник дубровачког говора

/ цр̏н / у поређењу: цр̏н ко кала̀јис, цр̏н ко А̀рап, цр̏н ко Ци̏ганин, цр̏н ко ка̀чуо, цр̏н ко спацако̀мӣн, цр̏н ко ло̀пижа, цр̏н ко па̑њ у клетви: цр̀но ти и̏ бӣло кад неко спомене „црн”, у љутњи се каже поменута клетва. „У̀ тећици на̀ дну и̏ма̄ не̏што цр̀но.” – „Ђе̏ је то̑ цр̀но, цр̀но ти и̏ бӣло, ја̑ га нѐ видӣн!”

Речник говора Прошћења

цр̑н, цр́на, вран, мрк.Дојавио нечи црн во у наша говеда.